Onder 4.22 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 27 november 2018

[geïntimeerde] heeft verklaard dat hij nadat hij van [J] enige bedenktijd had gekregen, contact heeft opgenomen met zijn rechtsbijstandsverzekeraar en de gemeente Almere, maar daar niet veel wijzer van werd. Hij is toen teruggegaan naar [appellant] en heeft daar gesproken met [appellant] , [I] en [J] . Hij heeft hen volgens zijn verklaring medegedeeld dat hij niets zwart op wit zou zetten, omdat hij niet wist wat de gevolgen zouden zijn. Hij heeft verder nogmaals zijn bezwaren tegen de uitbouw uiteengezet, maar hem werd verteld dat hij niets tegen de uitbouw kon doen. [appellant] en [J] gaven aan dat er geen toestemming nodig was en hij had ook niet het idee dat hem om toestemming werd gevraagd. [geïntimeerde] heeft [appellant] en [J] te kennen gegeven dat het er op leek dat hij geen juridische middelen had om de uitbouw te stoppen. Voor hem was het duidelijk dat [appellant] zou doorgaan met de bouw en hij wist op dat moment niet wat hij moest doen. Hij heeft [appellant] geen toestemming gegeven voor de uitbouw, noch [J] medegedeeld dat hij kon doorgaan met de bouw. Hij was die dag overrompeld, zo heeft hij verklaard.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7d33da210bbc77fe775f61ca6a3c43b66cc5b2ee0fc67265d588fb66e8832007 | shasum -a 256