Onder 5.10 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 27 februari 2018

Dexia heeft in eerste aanleg betoogd dat de bevoegdheid van de echtgenote van [geïntimeerde] om buitengerechtelijk de vernietiging in te roepen van de overeenkomst uit 2001 is verjaard, omdat zij langer dan drie jaar op de hoogte was van het bestaan van deze overeenkomst, toen zij deze bij brief van 25 juli 2005 vernietigde. Volgens Dexia was de echtgenote dus te laat. De kantonrechter heeft in zijn beslissing op dit punt overwogen dat ten tijde van zijn uitspraak de prejudiciële vraag aan de Hoge Raad was gesteld of de verjaring van de bevoegdheid van de echtgenoten tot buitengerechtelijke vernietiging van effectenleaseovereenkomsten, waarvoor zij geen toestemming verleenden, was gestuit doordat (onder meer) de Stichting Eegalease bij dagvaarding van 13 maart 2003 een collectieve actie aanhangig had gemaakt die (ook) deze kwestie omvatte. In zijn arrest van 9 oktober 2015 (ECLI:NL:HR:2015:3018) heeft de Hoge Raad deze vraag bevestigend beantwoord. Uit dit arrest blijkt dat de collectieve vordering tevens de bevoegdheid van echtgenoten tot het uitbrengen van een buitengerechtelijke verklaring tot vernietiging heeft gestuit. In de memorie van grieven, ingediend nadat het hiervoor genoemde arrest werd gewezen, is Dexia op dit punt niet ingegaan. Op grond van het voorgaande neemt het hof dan ook aan dat de verjaring van de vernietigingsbevoegdheid tijdig is gestuit, ook indien de echtgenote van het begin af aan op de hoogte is geweest van de overeenkomst. Dat brengt mee dat de echtgenote met haar brief van 25 juli 2005 tijdig de effectenleaseovereenkomst van april 2001 heeft vernietigd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/19ff37f1deca76053ddc15075aacf5f108973488f0db4f9f260bcd726313eac1 | shasum -a 256