Onder 3.12 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 20 juni 2018

Uit de stukken blijkt dat [B] op 20 oktober 2009 is toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling. Het beroep op verrekening is door [appellante] onderbouwd met de akte van cessie van maart 2012. Daaruit blijkt, aldus [appellante] , dat zij de vordering van MSH op [B] heeft overgenomen. Het hof constateert allereerst dat de hoogte van de vordering niet blijkt uit de akte van cessie. De akte van cessie maakt in de considerans melding van een lopende procedure tegen [B] (een TAMARA-arbitrage bij de rechtbank Rotterdam). Dit strookt met de toelichting ter zitting van [appellante] dat er nog een TAMARA-procedure loopt tegen [B] . Hieruit lijkt dan ook te volgen dat de gegrondheid en de hoogte van de vordering van MSH op [B] nog niet vast staat. De overgelegde stukken bevestigen dit beeld. Uit de overgelegde uitspraken (rechtbank Rotterdam van 6 november 2008 en arrest gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 3 februari 2009) blijkt slechts van door Maas Shipping en MSH gelegde beslagen onder [B] . Wat daar ook van zij, [appellante] heeft de vordering op [B] overgenomen nadat [B] was toegelaten tot de schuldsaneringsregeling. Artikel 54 lid 2 Fw bepaalt dat vorderingen en schulden die na faillietverklaring zijn overgenomen, niet kunnen worden verrekend. Dit artikel, dat op grond van de schakelbepaling van artikel 313 Fw van overeenkomstige toepassing is tijdens de schuldsaneringsregeling, staat dan ook aan verrekening door [appellante] in de weg, nog daargelaten de onduidelijkheden die bestaan over de overdracht van de vordering aan [appellante] en het tijdstip van het daadwerkelijk inroepen van de verrekening door [appellante] , een vereiste op grond van artikel 6:127 BW.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/11076f45655d6f9bfc84b327325cacbc9f738293d721796ad289a8b59431fad9 | shasum -a 256