Onder 4.2 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 14 augustus 2018

De Inspecteur dient overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk VA van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (hierna: AWR) een rente aan belanghebbende te vergoeden ter zake van de door belanghebbende onverschuldigd betaalde BPM. Voor zover belanghebbende een hogere vergoeding aan rente claimt wegens schending van het Unierecht, dient hij zich uiterlijk na het onherroepelijk worden van de onderhavige uitspraak te wenden tot de Belastingdienst. De ontvanger zal op het verzoek beslissen bij voor bezwaar vatbare beschikking (artikel 30 Invorderingswet 1990). Daartegen kunnen – eventueel – rechtsmiddelen worden aangewend (vgl. arrest HR 3 maart 2017, nr. 16/01176, ECLI:NL:HR:2017:341, BNB 2017/99). De stelling van belanghebbende dat de renteregeling zoals opgenomen in artikel 28c van de Invorderingswet 1990 in strijd is met het Unierecht, dient naar het oordeel van het Hof te worden verworpen. Voor de gronden daartoe verwijst het Hof kortheidshalve naar zijn uitspraak van 28 februari 2017, nr. 15/00422, ECLI:NL:GHARL:2017:1591. Het andersluidende oordeel van de Rechtbank is onjuist. Nu de Rechtbank een hogere rentevergoeding aan belanghebbende heeft toegekend dan voortvloeit uit hoofdstuk VA van de AWR – de Rechtbank heeft belanghebbende immers zogenoemde Irimie-rente toegekend – , treft het hoger beroep van belanghebbende op dit punt geen doel. Nu de Inspecteur geen hoger beroep heeft ingesteld tegen de uitspraak van de Rechtbank, dient hij uitvoering te geven aan de beslissing van de Rechtbank op dit punt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/188bb4e68ce2a472adc75ea5ac0b7b74073049576b58e1816be5e5cabf8e4005 | shasum -a 256