Onder 5.4 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 5 februari 2019

In eerste aanleg hebben de moedermaatschappijen ieder voor zich gesteld dat de vorderingen, voor zover tot hen gericht, moeten worden beoordeeld met toepassing van het recht van het land waarin zij zijn gevestigd, dus met toepassing van Amerikaans recht (UTC), van Zwitsers recht (Schindler Holding), van Duits recht (ThyssenKrupp) en van Fins recht (Kone Corporation). EWD heeft dit standpunt bestreden en de toepasselijkheid van het Nederlandse recht bepleit. De rechtbank heeft deze stelling van de moedervennootschappen niet gevolgd. EWD baseert haar vorderingen jegens de moedermaatschappijen, zo overweegt de rechtbank, op hun betrokkenheid bij de onrechtmatige handelingen van hun dochters, deelnemers aan het liftenkartel. Voor zover deze op of na 1 juni 2001 plaatsvonden, dient, aldus de rechtbank, aan de hand van de Wet conflictenrecht onrechtmatige daad (WCOD), die op die datum in werking trad, te worden bepaald welk recht moet worden toegepast. Ingevolge artikel 4 lid 1 WCOD is dat het Nederlandse recht, omdat de desbetreffende handelingen betrekking hebben op beperking van de mededinging op de Nederlandse markt. Voor zover de onrechtmatige handelingen vóór 1 juni 2001 plaatsvonden, dient, aldus de rechtbank, eveneens het Nederlandse recht te worden toegepast. De rechtbank kwam tot dit oordeel op grond van de lex loci delicti. Deze verwijst, behoudens rechtskeuze, naar het recht van het land waar de onrechtmatige daad heeft plaatsgevonden (Hoge Raad 19 november 1993, ECLI:NL:HR:1993:ZC1148).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fdd47c214efc70dec5e78dd3c13899c8eeebee04c2bca5bb858c5c5f6fa55194 | shasum -a 256