Onder 3.2 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 20 januari 2020

In deze zaak gaat het om de vraag of het akkoord dat [appellant] aan zijn schuldeisers heeft aangeboden en dat is aangenomen, kan worden gehomologeerd. [appellant] heeft in het akkoord in totaal € 20.000,= beschikbaar gesteld voor betaling van zijn concurrente schuldeisers, waardoor deze schuldeisers 0,46% van hun (voorwaardelijk) tot het faillissement toegelaten vorderingen betaald zullen krijgen na homologatie. De rechtbank heeft de homologatie op grond van artikel 153 lid 2 en 3 Fw geweigerd. Samengevat heeft de rechtbank onder meer overwogen dat [appellant] niet transparant is geweest over zijn vermogenspositie, inkomsten en schuldenpositie en over de rechtspersonen die zich in zijn invloedssfeer bevinden en dat er aanwijzingen zijn dat er nog voor liquidatie vatbare baten aanwezig zijn en de schuldeisers mogelijk zicht hebben op een hogere uitkering op hun vorderingen (binnen of desnoods buiten) faillissement dan bij homologatie van het akkoord. Daarnaast heeft de rechtbank overwogen, kort weergegeven, dat [appellant] geen volledige openheid heeft gegeven over de herkomst van het bedrag dat wordt aangeboden in het akkoord en dat de tekst van het akkoord onduidelijk is, zodat het de vraag is of de uitvoering van het akkoord is gewaarborgd. [appellant] is het niet met de rechtbank eens en heeft hoger beroep ingesteld tegen het vonnis.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dca69f7439904976a15309d61873b0dd7483fa2faba93945e4d9d1d06eb6abe9 | shasum -a 256