Onder 4.5 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 21 januari 2020

Bij de beoordeling van grief II heeft te gelden dat voor een beroep op verrekening een verklaring is vereist van de schuldenaar aan zijn schuldeiser dat hij zijn schuld met zijn vordering verrekent (6:127 lid 1 BW). Indien de schuldenaar de bevoegdheid tot verrekening heeft gaan beide verbintenissen tot hun gezamenlijk beloop teniet. Op grond van artikel 6:127 lid 2 BW bestaat de bevoegdheid tot verrekening indien is voldaan aan de vereisten dat de door de schuldenaar te vorderen prestatie beantwoordt aan zijn schuld jegens dezelfde wederpartij en dat hij bevoegd is zowel tot betaling van de schuld als tot het afdwingen van de betaling van zijn vordering. Op grond van artikel 6:127 lid 3 BW bestaat de bevoegdheid tot verrekening niet ten aanzien van een vordering en een schuld die in van elkaar gescheiden vermogens vallen. Op grond van artikel 53 Fw kan hij die zowel schuldenaar als schuldeiser van de gefailleerde is zijn schuld met zijn vordering op de gefailleerde verrekenen, indien beide zijn ontstaan voor de faillietverklaring of voortvloeien uit handelingen, voor de faillietverklaring met de gefailleerde verricht. Artikel 53 Fw geeft in faillissement een ruimere verrekeningsbevoegdheid aan de wederpartij van de gefailleerde: de verruiming schuilt in het niet gelden van het vereiste van afdwingbaarheid, zoals dat is bepaald in artikel 6:127 lid 2 BW, en in de omstandigheid dat de curator geen beroep op artikel 6:136 BW kan doen om aan een verrekeningsverklaring haar werking te ontnemen. Artikel 53 Fw geldt niet voor boedelschulden (HR 27 mei 1988, ECLI:NL:HR:1988:AD0343, NJ 1988/964) en is alleen mogelijk met een schuld aan de gefailleerde en niet met een schuld aan de gezamenlijke schuldeisers, zoals bijvoorbeeld in het geval van een zogenaamde ‘Peeters/Gatzen-vordering’ (naar HR 14 januari 1983, ECLI:NL:HR:1983:AG4521, NJ 1983/597). Artikel 53 Fw kent als regel dat de te verrekenen schuld en vordering moeten zijn ontstaan voor het faillissement van de schuldenaar of voortvloeien uit voor dat faillissement met de schuldenaar bestaande rechtsverhoudingen; die regel houdt verband met de werking van het zogenoemde fixatiebeginsel (zie recent HR 17 november 2019, ECLI:NL:HR: 2019:1789).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dbc84ae146e9d77549e692405798eddba04054480ebe36ab6138b474b95d990b | shasum -a 256