Onder 4.9 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 21 januari 2020

Voor zover Beheermaatschappij heeft beoogd te stellen dat de wijze waarop de curator de vorderingen in de arbitrageprocedure heeft ingesteld en vorm heeft gegeven leidt tot een rechtshandeling als bedoeld in artikel 6:15 lid 1 BW, volgt het hof haar daarin niet. Uit diens processtukken in de arbitrageprocedure blijkt dat hij een regresvordering en een omslagvordering per vennootschap heeft berekend en dat het bedrag dat hij in het petitum van zijn dagvaarding in eerste aanleg in die procedure heeft gevorderd een optelsom is van die afzonderlijke bedragen. In de woorden van de curator: de curator heeft zeven niet hoofdelijke vorderingen van zeven afzonderlijke boedels bij elkaar opgeteld en als totaalbedrag gevorderd. Dat dit het geval is blijkt ook uit de producties 4 en 5 bij conclusie van dupliek in eerste aanleg. Dat de curator heeft beoogd een gezamenlijk vorderingsrecht in te stellen blijkt daaruit niet en gelet op haar verweer in die procedure heeft Beheermaatschappij dat ook niet zo begrepen of redelijkerwijs zo mogen begrijpen. Beheermaatschappij heeft in de arbitrageprocedures bestreden dat zij draagplichtig is in het door ING verschafte krediet en daarbij aangevoerd dat de ondoorzichtige wijze waarop de curator de regres-en omslagvorderingen heeft berekend – naar zijn (onbestreden) stelling op basis van de volgens hem destijds bestaande stand van de jurisprudentie – meebrengt dat die niet kunnen worden vastgesteld en tot afwijzing van de vorderingen moeten leiden. De arbiters in hoger beroep hebben Beheermaatschappij daarin in zoverre gevolgd dat zij de vorderingen van de curator in omvang beperkt hebben toegewezen. Dat Beheermaatschappij bezwaar heeft gemaakt tegen (de wijze van berekeningen van) de regres- en omslagvorderingen en dat de arbiters in hoger beroep de vordering als een gezamenlijk bedrag tot een lager bedrag dan gevorderd hebben toegewezen, maakt echter niet dat sprake is van een gezamenlijk vorderingsrecht op grond van een rechtshandeling tussen de betrokken partijen. Anders dan door Beheermaatschappij in randnummer 109 van haar memorie van antwoord is gesteld brengt de wijze van berekening van de vorderingen door de curator ook niet mee dat de ‘vordering en tegenvordering’ in dezelfde vermogens vallen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dbc84ae146e9d77549e692405798eddba04054480ebe36ab6138b474b95d990b | shasum -a 256