Alinea 34 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 9 juli 2020

De grond van de verjaringsregeling is met name gelegen in de omstandigheid dat de samenleving door tijdsverloop minder behoefte heeft aan bestraffing van de dader. Gelet op het wettelijk systeem van de verjaringsregeling neemt die behoefte sneller af naarmate het misdrijf minder ernstig is. Naar het oordeel van het hof komt de ernst van het hier aan de orde zijnde misdrijf niet enkel tot uitdrukking in de straf die is gesteld op het misdrijf mishandeling, maar ook in de strafverzwarende omstandigheid dat het feit is begaan door een militair jegens een andere militair. De wetgever heeft dat eveneens tot uitdrukking gebracht in de hogere strafbedreiging die alsdan op het feit is gesteld. In deze zaak betekent dit dat, indien de strafverzwarende omstandigheid van artikel 141 van het Wetboek van Militair Strafrecht zich voordoet, op het feit strafbaar gesteld in artikel 300, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht, een tijdelijke gevangenisstraf van maximaal vier jaren is gesteld, wat gelet op artikel 70 eerste lid, onder 3, van het Wetboek van Strafrecht een verjaringstermijn van 12 jaren meebrengt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f2cb3e4e1ec343feef0f3cd3f5dd4b852ce08e3a726cfb451e4e6ecab067c8d9 | shasum -a 256