Onder 5.19. Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 2 juli 2020

Het gaat hier om een door beide partijen in oktober 2015 afgesloten lening met een hoofdsom van € 25.000, - die gedurende 10 jaar met € 283,90 per maand moet worden afgelost. Uit de stukken blijkt dat de man, zoals de vrouw stelt, zich in eerste aanleg niet heeft gerefereerd, maar dat hij heeft aangeboden om de aflossing van deze schuld voor zijn rekening te nemen. Dit aanbod heeft de man echter, blijkens zijn inleidend verzoekschrift, gedaan in de veronderstelling dat hij de voormalig echtelijke woning zou kunnen overnemen en dat voor het overige een regeling getroffen zou kunnen worden. Dit is evenwel niet gebeurd. Het hof acht het daarom niet redelijk en billijk om de man aan de door hem gedane toezegging te houden. Nu partijen zich hoofdelijk hebben verbonden voor de aflossing van de lening ligt het, anders dan de vrouw meent, op de weg van de vrouw om feiten en omstandigheden aan te voeren ter onderbouwing van haar stelling dat de man in de onderlinge verhouding tussen partijen alleen draagplichtig is ten aanzien van die lening. De vrouw heeft daartoe gesteld dat het geleende bedrag uitsluitend aan de man ten goede is gekomen, maar zij heeft dat, in het licht van de betwisting door de man, niet voldoende onderbouwd. Het hof is daarom van oordeel dat partijen ieder voor de helft draagplichtig zijn ten aanzien van de lening bij [C] . Grief 3 in het principaal hoger beroep slaagt. De vrouw heeft voor dit geval aangegeven dat zij dan de waarde van de auto nog wil verdelen, maar nu zij niet heeft aangegeven wat die waarde dan zou moeten zijn gaat het hof alleen al daarom aan deze wens van de vrouw voorbij.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ec3ce8cd208aafa905063bb72450a7da368975d325f0191f21d8b06fdf0beb63 | shasum -a 256