Onder 4.16 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 13 juli 2021

Het hof leidt uit de stellingen van GSP af dat overeenstemming met Orange noodzakelijk was, omdat het AB alleen een positieve beslissing op de investering in de grond van [appellanten] c.s. zou geven, op het moment dat er een afnemer (Orange) gebonden zou zijn. Alleen dan zou namelijk sprake zijn van een positief exploitatiemodel. GSP heeft aannemelijk gemaakt dat een positief exploitatiemodel één van de interne randvoorwaarden was voor goedkeuring door het AB. Zo heeft [F] , voorzitster van het AB, ten overstaan van een notaris verklaard: “Overleg en voorstellen zouden overigens, naar vaste praktijk, ook pas met bestuurders worden besproken wanneer sprake was van een positief exploitatiemodel” en: “Het AB zou slechts zo’n besluit [hof: tot aankoop van grond] nemen, wanneer er sprake zou zijn van een positief exploitatiemodel (…)”. Ook uit de Programmabegroting 2011 blijkt dat een interne rendementsberekening gemaakt en geaccordeerd moest worden voordat een investeringsvoorstel ter goedkeuring aan het AB zou worden voorgelegd. Dat dit interne beleid niet is opgenomen in de tekst van de ‘koopovereenkomst’ doet hier niet aan af. Dat geldt eveneens voor het argument van [appellanten] c.s. dat pas in de AB-vergadering van 9 november 2012 is vastgesteld dat voor grondaankopen een contract met een eerste klant moet zijn getekend. Ook indien deze voorwaarde eerst op 9 november 2012 door het AB formeel zou zijn vastgesteld, laat dit immers onverlet dat ook vóór die datum bij de voorbereidende werkzaamheden van het MT van GSP in het kader van de uitbreiding van de Eemshaven in zuidoostelijke richting als interne randvoorwaarde gold dat sprake zou zijn van een positief exploitatiemodel. Dit blijkt ook duidelijk uit het MT-voorstel dat ten grondslag heeft gelegen aan het besluit van het AB van 9 november 2012.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cceebf3490e7e0ccb07016fbfa26e9611cf682f0e5c409dd1f758314fba01154 | shasum -a 256