Onder 3.12 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 19 oktober 2021

[appellant] heeft echter niet aannemelijk kunnen maken dat deze omstandigheden tezamen een belangrijke oorzaak van het faillissement zijn geweest. Het contract met DSM (de verlenging van een al bestaand contract) bood immers op termijn een gegarandeerde cash flow van € 500.000,- per maand, en niet is bestreden dat met de lening van Gramen de melkcontracten hadden kunnen worden afgekocht. Dat (en waarom) er problemen waren met de productie van melkpoeder, heeft [appellant] niet onderbouwd. De accountant heeft geconcludeerd dat met name die melkcontracten verantwoordelijk waren voor een negatieve operationele cashflow van € 3,5 miljoen. Met het restant van de lening hadden mogelijk ook oude schulden (deels) kunnen worden afgelost. De curator heeft deugdelijk onderbouwd dat een en ander zou resulteren in een bedrijfsvoering die niet langer door te grote schulden of ongunstige verplichtingen was belast, en Art. 6:119a BW heeft alleen betrekking op de geldelijke tegenprestatie voor geleverde goederen of diensten op grond van een handelsovereenkomst. Dit betreft de primaire betalingsverplichting uit de handelsovereenkomst. De wettelijke handelsrente ziet dus niet op andere geldelijke verplichtingen waartoe zo’n overeenkomst aanleiding kan geven en derhalve evenmin op een vordering uit onverschuldigde betaling. het drogen van gist – een proces waarbij geen concurrentie te duchten was, omdat Lyempf in Nederland de enige producent daarvan was. DSM was er geheel van afhankelijk. De curator heeft daarbij toegelicht dat Lyempf maatregelen had getroffen om de aansturing van de productie te verbeteren en door de invoering van een systeem van budgetverantwoordelijkheid, in combinatie met een actieve marktbenadering.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e07336babccaddbaf64e7c263567ef8bb9d27d375079fd90f24b5557ec1ad8d0 | shasum -a 256