Onder 4.7. Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 9 april 2024

Vervolgens moet worden beoordeeld of de billijkheid in dit geval een andere verdeling van de schadevergoedingsplicht eist, wegens de uiteenlopende ernst van de gemaakte fouten of andere omstandigheden van het geval. Menzis heeft zich daarover noch bij de rechtbank, noch in hoger beroep concreet uitgelaten. Onder verwijzing naar de vastlegging in de brief van 12 december 2019 van de met (de advocaat van) [naam1] gemaakte afspraak 75% van haar schade te vergoeden, hebben Achmea en [geïntimeerde2] in hoger beroep toegelicht dat dit percentage tot stand is gekomen door uit te gaan van 25% schadevergoedingsplicht op grond van de causale verdeling, ophoging daarvan naar 50% op grond van de 50%-regel en vervolgens verhoging van dit percentage naar 75 op grond van een nadere, concrete billijkheidscorrectie in verband met de ernst van het letsel van [naam1] . Menzis betwist dat het percentage in de vaststellingsovereenkomst tussen Achmea en [naam1] op deze wijze tot stand is gekomen en stelt zich op het standpunt dat Achmea tegenover [naam1] een algemene billijkheidscorrectie van 50% bovenop de 25% causale bijdrage van [geïntimeerde2] heeft toegepast. Achmea miskent volgens Menzis dat de 50%-regel niet geldt als na uitvoering van de causale verdeling en de billijkheidscorrectie een hoger percentage dan 50 wordt bereikt. Samengevat meent Menzis dat Achmea een ‘gewone’ billijkheidscorrectie van 50% heeft toegepast die ook voor Menzis geldt, waardoor ook Menzis aanspraak heeft op 75% schadevergoeding, hetzelfde percentage als Achmea met [naam1] is overeengekomen. Menzis beroept zich hierbij ook op het bepaalde in art. 7:962 BW en de rechten die zij daarom in dit geval kan ontlenen aan de vaststellingsovereenkomst tussen Achmea en [naam1] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bc89ff49803c012df230769e996eefaafe15b70c94ba75060849793163af693e | shasum -a 256