Onder 4.9. Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 9 april 2024

Uitgaande van wat partijen bij de rechtbank hebben verklaard over het verkeersgedrag van [naam1] en [geïntimeerde2] dat heeft geleid tot het ontstaan van het ongeval (ro. 4.2 van het vonnis) treft [naam1] een zwaarder verwijt van haar voorrangsfout dan [geïntimeerde2] van het feit dat hij [naam1] niet meer kon ontwijken. In dit verband is van belang dat Menzis niet heeft gegriefd tegen de vaststelling van de rechtbank (in ro. 4.3 van het vonnis) dat [naam1] volgens een getuige eerst heeft stilgestaan met haar fiets, maar ineens toch de weg overstak. De ernst en de verwijtbaarheid van de over en weer gemaakte verkeersfouten kunnen dus niet tot een billijkheidscorrectie in het voordeel van [naam1] leiden. Uit de (onbetwiste) stellingen van Menzis in de dagvaarding in hoger beroep over de feiten leidt het hof af dat [naam1] door de botsing hard op de motorkap van de bestelauto terecht is gekomen, daarna op de grond is gevallen en door de klap het bewustzijn verloor. [naam1] heeft geruime tijd in het ziekenhuis gelegen en is overgeplaatst naar een revalidatiecentrum. Uit het door Achmea en [geïntimeerde2] overgelegde schadeformulier en politieproces-verbaal blijkt van hoofdletsel. Deze feiten en omstandigheden duiden erop dat [naam1] ernstig letsel heeft opgelopen. Op grond daarvan en rekening houdend met de kwetsbaarheid van [naam1] die op haar fiets aan het verkeer deelnam en daarbij door een harde botsing met een motorrijtuig aanzienlijke schade heeft geleden, acht het hof in de context van de op subrogatie gebaseerde vordering van Menzis een beperkte bijstelling van het schadevergoedingspercentage van 25% naar 50% billijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bc89ff49803c012df230769e996eefaafe15b70c94ba75060849793163af693e | shasum -a 256