Onder 3.7. Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 21 juli 2026

Het hof is van oordeel dat [appellante] haar stelling dat de vaststelling dat het gaat om giften van de ouders een schijnhandeling is, onvoldoende heeft onderbouwd. [geintimeerde] betwist die stelling. Dat [geintimeerde] in februari 2020 appte dat het een schenking van zus naar zus zou zijn en dat is gesproken over een fiscaal zo gunstig mogelijke regeling zijn onvoldoende om van de vaststelling in december 2020 een schijnhandeling te maken. De brief van de notaris waarnaar [appellante] verwijst vormt eerder een ontkrachting van de stelling van [appellante] . De notaris schrijft met zoveel woorden dat de achterliggende gedachte bij de vaststellingsovereenkomst is dat de afrekening is bedongen door de ouders ten behoeve van [appellante] en [naam1] en dat die verkrijging een schenking dan wel een erfenis van de ouders is. De notaris houdt in zijn brief wel een slag om de arm voor de reactie van de Belastingdienst, maar dat doet er niet aan af dat uitgangspunt van de vaststellingsovereenkomst is en blijft dat het om giften van de ouders aan [appellante] en [naam1] gaat. Het hof merkt op dat [appellante] in hoger beroep wel een algemeen bewijsaanbod heeft gedaan, maar dat op dit punt niet heeft gespecificeerd. Zij geeft niet voldoende concreet aan dat haar bewijsaanbod ook op deze stelling betrekking heeft en wie daarover mogelijk een verklaring zou kunnen afleggen. Dat betekent dat [appellante] , ook als zij wel aan haar stelplicht zou hebben voldaan, niet tot bewijs van haar stelling zou zijn toegelaten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e4f8f263a548c4bc058391e45c4aa0aff828bed65f5d79724bd9302339ee96e6 | shasum -a 256