Alinea 48 Gerechtshof Arnhem 2 november 2001

3.3. De Inspecteur heeft de stellingen van belanghebbende bestreden. Hij stelt primair dat belanghebbende niet de vereiste aangifte heeft gedaan, en bovendien, door vragen in het aangiftebiljet niet, onjuist of onvolledig te beantwoorden, zijn inlichtingenplicht heeft geschonden. Nu de bewijslast is omgekeerd rust op belanghebbende de last te doen blijken dat, en in hoeverre, de uitspraak onjuist is. Belanghebbende is daarin naar zijn mening niet geslaagd. Van de schenkingen wordt geen enkel controleerbaar bewijs geleverd. De Inspecteur wantrouwt de antiekverkopen nu de aankopen allerminst vaststaan, belanghebbende al op zeer jeugdige leeftijd - hij was bij de gestelde eerste aankoop 20 jaar oud - in antiek gehandeld zou hebben terwijl zijn ervaring in die richting nergens uit blijkt, en als bewijs voor de gestelde verkopen van antiek tijdens de controle originele verkoopnota's zijn getoond, daar waar men bij de verkoper doorslagen zou verwachten (en de originelen bij de koper). Dat gelden uit het bouwdepot regelmatig zouden zijn opgenomen en in de kluis gedeponeerd in plaats van te besteden aan de nieuwbouw acht hij volstrekt onaannemelijk, temeer omdat na voltooiing van de bouw pas zal blijken of daadwerkelijk geld uit het depot "over" is. Voor wat betreft het onderhavige jaar 1995 acht de Inspecteur de verklaringen des te onaannemelijker omdat deze ook reeds zijn gebruikt om een storting in 1992 en de aankoop van pandbrieven in dat jaar te verklaren. Bij het berekenen van de correctie over 1995 is uitgegaan van het bestaan van die storting en van de tegenwaarde van die pandbrieven. De Inspecteur acht aannemelijk dat de onverklaard gebleven bedragen afkomstig zijn uit door belanghebbende verrichte arbeid of als winstuitdeling van [C BV].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e4fa4588f8477307c43dc2b5fd8549855294f60de528f1bc490a98d0de5de27f | shasum -a 256