Alinea 62 Gerechtshof Arnhem 22 maart 2002

4.5. Het Hof is van oordeel dat de Inspecteur zijn stellingen aannemelijk heeft gemaakt. [A] kon aan de bestaande overeenkomsten met belanghebbende geen rechten tot verhoging van de uitkeringen ontlenen. Belanghebbende heeft niets gesteld waaruit kan worden afgeleid dat er niettemin, bezien vanuit haar positie, zakelijke redenen waren om de uitkeringen (die reeds waren ingegaan of op het punt stonden in te gaan) te verhogen of, zoals in het onderhavige geval is gebeurd, een verhoging mogelijk te maken door een hoger bedrag bij een derde als koopsom te storten dan op grond van de bestaande verplichtingen noodzakelijk was. Het Hof acht aannemelijk dat sprake is van een vermogensverschuiving van belanghebbende naar haar aandeelhouder die enkel in die aandeelhoudersrelatie zijn oorzaak vindt. Belanghebbende maakt haar stelling dat zij, ook indien geen sprake zou zijn geweest van een aandeelhoudersrelatie, haar verplichting tot het doen van de uitkeringen bij een willekeurige derde zou hebben ondergebracht tegen betaling van een koopsom van ƒ 523.028, op geen enkele wijze aannemelijk. Gelet op de omstandigheden dat zowel belanghebbende als [A] de overeenkomst van 24 december 1991 mede hebben ondertekend, dat in die overeenkomst de hoogte van de uitkeringen vóór en na de overdracht zijn opgenomen, dat de koopsom voor de hogere uitkeringen volledig ten laste van belanghebbende komt en uit niets blijkt dat de verhoging van de uitkeringen plaats heeft gevonden op zakelijke grondslagen, is het Hof van oordeel dat belanghebbende en [A], die te dezen kunnen worden vereenzelvigd, zich van de vermogensverschuiving bewust waren, althans dat zij zich daarvan redelijkerwijze bewust hadden moeten zijn. Er is sprake van een uitdeling van winst, gedaan aan de aandeelhouder als zodanig, die bij het bepalen van de winst van belanghebbende buiten aanmerking moet blijven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9db28c8a9d29f9a40287ebbc104442f8c56a5b40016ee0d12b6ea2a091a5fb7f | shasum -a 256