Alinea 46 Gerechtshof Arnhem 5 juni 2007

4.3 De rechtbank heeft [appellanten] hun vorderingen ontzegd. Daarbij heeft zij vooropgesteld – zakelijk samengevat en voor zover van belang – dat niet (onomstotelijk) vaststaat dat mevrouw [A.] de ziekte mesothelioom heeft opgelopen als gevolg van het door Eternit verstrekte asbestcementafval. Voorts heeft de rechtbank geoordeeld dat Eternit niet onrechtmatig heeft gehandeld door in de periode tot 1974 asbestcementafval om niet aan [A.] en appellant sub 1 ter beschikking te stellen c.q. bij die afgifte niet te waarschuwen voor toen nog niet onderkende gezondheidsrisico’s en evenmin rustte op Eternit in een later stadium een waarschuwingsplicht. De rechtbank overwoog in dat verband, onder meer, dat er in de periode tot 1974 geen indicatie bestond dat afgifte van asbestcementafval tot gezondheidsrisico’s voor de ontvangers ervan zou kunnen leiden en dat het proefschrift van Stumphius (1969) betrekking heeft op bedrijfs-en beroepsmatige blootstelling aan asbestvezels respectievelijk het vrijkomen ervan bij voor de handliggend gebruik van asbestcementproducten die door Eternit in het verkeer waren gebracht. Voorts oordeelde de rechtbank in dat verband dat Eternit terecht stelt dat het niet door haar toedoen was dat het asbestcementafval bij de door die derden gekozen toepassing aan de oppervlakte is gekomen, bijvoorbeeld door slijtage van de toplaag, dat de verplichting tot waarschuwen allereerst lag bij appellant sub 1 en mevrouw [A.] zèlf, toen bekend werd dat het vrijkomen van de wegverharding asbeststofrisico’s mee kon brengen, dat Eternit terecht aanvoert dat op 22 mei 1984 van overheidswege een oproep is geplaatst om de vermoede aanwezigheid van wegen waarin asbestcementafval was verwerkt te melden en gewaarschuwd werd voor asbeststofrisico’s terwijl zich overigens in dat verband dan ten aanzien van mevrouw [A.] een causaliteitsprobleem zou voordoen, gelet op de bij mesothelioom behorende gemiddelde latentietijd van dertig jaar. Daartegen keren zich de grieven van [appellanten]. Deze stellen de toewijsbaarheid van de vorderingen in hoger beroep opnieuw aan de orde, en zij lenen zich voor een gezamenlijke behandeling.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e5ca2c3fbdb61b3cb5156bbe395676e4c8763c370e83cc4fdcc23d8f8ede8cc1 | shasum -a 256