Onder 4.8 Gerechtshof Arnhem 22 mei 2012

Het hof kan in het midden laten of de bank voldoende aanleiding had om te vrezen voor onverhaalbaarheid van het door [naam] verschuldigde (sub o). De enkele mededeling van [naam] dat hij de onderneming ging beëindigen (sub f), is immers reeds voldoende om de vordering opeisbaar te maken. Uit de stellingen van de bewindvoerder is niet geheel duidelijk of zij ook die mededeling betwist. Voor het geval dat wel is bedoeld, overweegt het hof dat uit de stukken voldoende duidelijk blijkt dat [naam] die mededeling heeft gedaan. De bank heeft dat in haar brief van 25 januari 2006 bevestigd ( “Tot onze spijt moeten wij vaststellen dat u besloten hebt uw bedrijfsactiviteiten … te beëindigen.”) , waarop geen reactie van [naam] is gevolgd. [werknemer 1] van de bank heeft dat voorts vermeld in zijn verklaring van 29 januari 2010 (prod.16 bij conclusie van dupliek) ( “Tijdens onze bespreking op 24 januari 2006 … heeft [naam] aan mij en mijn collega [werknemer 2] laten weten zijn onderneming aan de [straatnaam] in Nijmegen te gaan beëindigen.”) Deze verklaring is voorts niet in strijd met de verklaring van [naam] bij de rechter-commissaris. Deze houdt, voor zover hier van belang, slechts in dat in de gesprekken met ING niet aan de orde is gekomen dat [naam] mogelijk failliet zou gaan en dat [naam] dacht dat hij ING wel kon aflossen. De bewindvoerder heeft haar betwisting dat [naam] die mededeling heeft gedaan, in het licht van een en ander onvoldoende onderbouwd. Of [naam] ook te kennen heeft gegeven dat hij niet meer in staat zou zijn om zijn verplichtingen jegens de bank na te komen, is in dit kader verder niet van belang.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/05fa4bdedd81a57aa7acd9a92bf512928d409920e39807ec261cb874facbfbfe | shasum -a 256