Alinea 269 Gerechtshof Den Haag 8 januari 2014

7.10. De vraag of omkering van de bewijslast ten aanzien van belanghebbende moet worden toegepast, is een vraag die de Ontvanger in het incidentele hoger beroep aan de orde stelt. Uit het strafrechtelijke onderzoek dat door de SIOD is ingesteld, is gebleken dat er een aanzienlijk verschil bestaat tussen enerzijds het aantal gewerkte uren door werknemers die door [uitzendbureau B] ter beschikking zijn gesteld aan belanghebbende voor het verrichten van arbeid en anderzijds het aantal gewerkte uren die belanghebbende aan [uitzendbureau B] heeft gefactureerd. Uit de verklaringen die de heer [H] (directeur van belanghebbende) en de heer [I] hebben afgelegd, blijkt dat de heer [H] zelf de door de heer [I] opgestelde urenlijsten heeft aangepast. [H] heeft in dit kader verklaard dat hij dit heeft gedaan in verband met zogenoemde “claimuren”. Het zou hierbij gaan om het in rekening brengen van minder uren in verband met verricht slecht werk, of wel om improductieve uren. Daarnaast zou sprake zijn van een te verrekenen eindejaarskorting. Dit laatste zou zijn geschied op basis van een mondelinge afspraak met [D] dat bij afname van meer dan 80.000 uren een korting van 10 percent zou worden verleend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f36f392821cf156a1a15f771c01b9274c9551d90b1b82fcb79a1ab95ab62e104 | shasum -a 256