Onder 8. Gerechtshof Den Haag 16 september 2014

Volgens deze definitie kwalificeert de aanschaf van geneesmiddelen niet bestemd voor verstrekking aan het publiek, ongeacht of de partij die deze heeft aangeschaft de geneesmiddelen onder zich krijgt (houdt), derhalve reeds als groothandel. Dat de bestellingen van apotheken in het model binnen deze definitie vallen vindt bevestiging in de passage in de respectieve consideransen van de beide richtlijnen waarin overwogen wordt dat ieder die aan de groothandel deelneemt een bijzondere vergunning moet bezitten met uitzondering van degenen die gemachtigd zijn geneesmiddelen rechtstreeks aan het publiek af te leveren mits zij zich tot die activiteit beperken (de vierde overweging van de richtlijn uit 1992 respectievelijk overweging (36) van de richtlijn van 2001). Volgens beide richtlijnen dienden de lidstaten de nodige maatregelen te nemen die bewerkstelligen dat de groothandel in geneesmiddelen wordt onderworpen aan het bezit van een vergunning voor het uitoefenen van de activiteit van groothandelaar in geneesmiddelen (artikel 3 lid 1 van de richtlijn uit 1992 en artikel 77 lid 1 van de richtlijn uit 2001). In beide richtlijnen – in artikel 6 onder b van de richtlijn uit 1992 en in artikel 80 onder b van de richtlijn uit 2001 - is bepaald dat de houder van een groothandelsvergunning zijn geneesmiddelen slechts betrekt van personen die zelf over een groothandelsvergunning beschikken dan wel van personen die van die verplichting zijn vrijgesteld (omdat zij over een fabrikantenvergunning beschikken, aangezien deze de levering aan groothandelaren omvat).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2ba803bb5fcc96665104d9c3d3a15b2c49aeeb5eb0a646b550c20b337459c9ae | shasum -a 256