Onder 1.9 Gerechtshof Den Haag 9 december 2014

VPR c.s. maken er in de eerste plaats bezwaar tegen dat aan [appellanten 1 t/m 26] onvoldoende gelegenheid is geboden om mee te dingen naar een concessie voor een laadstation als basisvoorziening. Zij menen dat de Staat, gezien het overleg dat voorafgaand aan de Kennisgeving met VPR is gevoerd, hun gerechtvaardigde verwachtingen heeft beschaamd en Fastned heeft voorgetrokken. In de tweede plaats verzetten zij er zich tegen dat aan derden als Fastned het recht is verleend om een laadstation te exploiteren op verzorgingsplaatsen waar [appellanten 1 t/m 26] een tankstation hebben. Dit is volgens hen in strijd met het Convenant, de Benzinewet en de aan hen verleende concessie, die door VPR c.s. in zoverre wordt gekwalificeerd als een huurovereenkomst. Ook vinden VPR c.s. het onjuist dat de Staat de nieuwe concessiehouders voor de periode tot 1 januari 2016 heeft vrijgesteld van de verplichting een vergoeding voor de concessie te betalen. Volgens [appellanten 1 t/m 26] vormt dit voordeel ongeoorloofde staatssteun. Ten slotte zijn [appellanten 1 t/m 26] van mening dat de Staat had moeten meewerken aan de in de Bilaterale Overeenkomsten neergelegde geschillenregeling en de uitkomst daarvan had moeten afwachten alvorens de concessies voor de laadpunten te verlenen. VPR c.s. vorderen in dit kort geding, beknopt samengevat, dat de Staat wordt gelast de aanleg en exploitatie van de laadstations (door derden) alsmede de vergunningverlening te (doen) staken, althans totdat de geschillenregeling is benut en/of de Europese Commissie een oordeel heeft gegeven over de vraag of sprake is van aanmeldingsplichtige staatssteun, alsmede om te verhinderen dat oplaadstations door derden worden geplaatst langs Rijkswegen, althans binnen 20 km van de verzorgingsplaatsen waar [appellanten 1 t/m 26] een tankstation exploiteren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8d96d7810fe9cc2c851de9dc187b2affc6dbaffc58fbe1a5cf8d8669a11b3678 | shasum -a 256