Onder 2.2 Gerechtshof Den Haag 18 februari 2014

Het hof is van oordeel dat dit laatste verweer van [geïntimeerde] in zoverre doel treft, dat partijen (in ieder geval) de vraag of [geïntimeerde] gehouden is schadevergoeding te betalen aan [appellant] aan de bindend adviseur hebben voorgelegd en dat de bindend adviseur die vraag ontkennend heeft beantwoord. In zijn arrest van heden in het geding met zaaknummer 200.109.202/01 heeft het hof beslist: (i) dat de bindend adviseur niet buiten de opdracht van partijen is getreden door te oordelen als goede man naar billijkheid, (ii) dat de bindend adviseur het geschil betreffende [X] niet buiten zijn beslissing heeft gelaten en (iii) dat niet is komen vast te staan dat het bindend advies uit hoofde van zijn inhoud en/of wijze van totstandkoming zozeer indruist tegen de redelijkheid en billijkheid, dat het naar uit de goede trouw voortvloeiende maatstaven onaanvaardbaar is [appellant] aan de inhoud daarvan te houden. Dit betekent dat er in zoverre geen plaats meer is voor een oordeel van de burgerlijke rechter over deze kwestie, waarbij het hof aantekent dat de raadsman van [appellant] bij gelegenheid van het pleidooi in hoger beroep desgevraagd te kennen heeft gegeven dat het in eerste aanleg ingenomen standpunt, dat een overeenkomst die het geschil [X] aan bindend advies onderwerpt ontbreekt, niet wordt gehandhaafd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5a33f3cd5eaaec091716dc984fc968ad0a844d0f5917e5bfe289c16ed3d6fd3d | shasum -a 256