Onder 6. Gerechtshof Den Haag 18 maart 2014

Uit deze definitie volgt dat een uitzendovereenkomst een bepaald soort arbeidsovereenkomst is. Uitgangspunt is verder dat partijen die een overeenkomst sluiten die strekt tot het verrichten van werk tegen betaling, deze overeenkomst op verschillende wijzen kunnen inrichten, en dat wat tussen hen heeft te gelden wordt bepaald door hetgeen hun bij het sluiten van de overeenkomst voor ogen stond, mede in aanmerking genomen de wijze waarop zij feitelijk aan de overeenkomst uitvoering hebben gegeven en aldus daaraan (eventueel: andere) inhoud hebben gegeven (HR 8 april 1994, NJ 1994, 704 [Agfa / Schoolderman] en HR 14 november 1997, ECLI:NL:HR:1997:ZC2495 [Groen/Schoevers]). Bij het vaststellen van de overeengekomen verplichtingen moet op alle omstandigheden van het geval worden gelet en niet alleen op de schriftelijke tekst van de overeenkomst (HR 10 oktober 2003, ECLI:NL:HR:2003:AF9444 [Van der Male/Hoedt]). Aan de hand van de op deze wijze vastgestelde inhoud van de overeenkomst kan de rechter vervolgens bepalen of de overeenkomst behoort tot een van de in de wet geregelde bijzondere overeenkomsten. Daarbij is niet één enkel kenmerk beslissend, maar moeten de verschillende rechtsgevolgen die partijen aan hun verhouding hebben verbonden, in hun onderling verband worden bezien (HR 14 november 1997, ECLI:NL:HR:1997:ZC2495 [Groen/Schoevers]). Deze criteria zijn zowel van toepassing in het geval partijen erover twisten of tussen hen een arbeidsovereenkomst is gesloten, als wanneer een derde betoogt dat de tussen partijen bestaande rechtsverhouding als arbeidsovereenkomst heeft te gelden (HR 13 juli 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA6231 [PGGM / Thuiszorg]).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/33ed97da55d1f6ae54435000b894ac6d18383a92b546899c1b5342fc70e1f13a | shasum -a 256