Alinea 98 Gerechtshof Den Haag 28 januari 2015

Het hof acht wel van belang de omstandigheid dat de verdachte wist dat niet alleen hijzelf maar ook [medeverdachte 1] een vuurwapen bij zich had. [medeverdachte 1] heeft dit vuurwapen gehanteerd bij de overval in de juwelierszaak en dat wist en zag de verdachte. Naar het oordeel van het hof heeft de verdachte in het licht hiervan er rekening mee moeten houden dat het vuurwapen, dat juist was meegenomen om de overval te doen slagen, door [medeverdachte 1] ook gebruikt zou kunnen worden bij het realiseren van een vrije aftocht na de overval. Deze vrije aftocht na de overval hebben de drie daders aanvankelijk gezamenlijk ingezet, doch na het schieten op [aangever], nota bene door de verdachte zelf met een wapen dat hij bij zich had, zijn de verdachte en [medeverdachte 1] gezamenlijk verder gevlucht (en [medeverdachte 2] in een andere richting), totdat zij plotseling geconfronteerd werden met de politieauto waarin de agenten [betrokkene 1] en [betrokkene 2] zaten. [medeverdachte 1], die volgens [aangever] heel dicht bij de verdachte stond, heeft toen gericht op de agenten in de auto geschoten. Dit wegvluchten is een gezamenlijk handelen geweest en niet een situatie van “toevallig allebei dezelfde kant op wegrennen”. In dit verband wijst het hof erop dat, zoals hierboven overwogen, de verdachte zelf heeft verklaard dat hij bij het wegrennen merkte dat [medeverdachte 1], die achter hem liep, was gevallen en dat hij teruggelopen is om hem weer op de been te helpen, waarna zij samen verder zijn gerend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/75e436c2fd0c6f7f5e20c232c7799c47052497bb66a3bcc873e5af4260ca68e8 | shasum -a 256