Alinea 136 Gerechtshof Den Haag 20 mei 2015

18. Aan [belanghebbende] is op de voet van artikel 67f, eerste en zesde lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen een vergrijpboete opgelegd van 25% van de nageheven belasting, omdat het aan grove schuld van [belanghebbende] is te wijten dat zij op aangifte teveel omzetbelasting heeft terugontvangen. De bewijslast voor de aanwezigheid van grove schuld rust op [de Inspecteur]. Onder punt 5.1. in het controlerapport en in de onder 5 vermelde kennisgeving boete voert [de Inspecteur] daarvoor aan dat in het overgelegde contract staat dat de verleggingsregeling van toepassing is. Hij doelt hiermee op een contract dat [belanghebbende] heeft gesloten met een opdrachtgever. [De Inspecteur] heeft daarmee niet aannemelijk gemaakt dat [belanghebbende] op grond daarvan wist of behoorde te weten dat ook op de prestaties van haar onderaannemers en het uitzendbureau de verleggingsregeling van toepassing was. Andere feiten of omstandigheden op grond waarvan kan worden geoordeeld dat het aan grove schuld van [belanghebbende] is te wijten dat zij teveel belasting heeft terugontvangen, zijn niet gesteld. [De Inspecteur] is daarom niet geslaagd in het van hem verlangde bewijs en de boete kan niet in stand blijven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/973f4be2daffc4864dc8a3781710e67e83be49bc72763f23aa01b7ff36e13199 | shasum -a 256