Onder 1 Gerechtshof Den Haag 15 december 2015

41. Grief 14 is gericht tegen het oordeel van de rechtbank dat de vordering in reconventie is verjaard. In reconventie gaat het om de kosten die de Alternatieve heeft gemaakt om onteigening van de Wateringse percelen te voorkomen. De Alternatieve stelt dat de procedure die zij bij dagvaarding van 16 april 2003 aanhangig heeft gemaakt, mede betrekking had op deze kosten, zodat het exploot van dagvaarding een stuitingshandeling is. In het vonnis van de rechtbank `s-Gravenhage van 2 maart 2005 in die procedure is slechts opgenomen dat gevorderd is de veroordeling van [geïntimeerde] c.s. tot vergoeding van de door de Alternatieve geleden schade “ten gevolge van de weigering van [geïntimeerde] c.s. aan de overdracht van het verkochte medewerking te verlenen”. Dat de Alternatieve ook het oog had op de schade die zij thans vordert is daaruit niet af te leiden, zomin als uit haar stellingen is af te leiden dat deze schade in de schadestaatprocedure is gevorderd. [geïntimeerde] c.s. hebben dat laatste in ieder geval betwist en de Alternatieve heeft dat niet onderbouwd. Onder die omstandigheden kan niet worden geconcludeerd dat de vordering tijdig is gestuit. Evenmin kan worden geconcludeerd dat een beroep op verjaring naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b938ee946777715682f90168808367532c0673347f9b2805401e56d04c63f0c6 | shasum -a 256