Onder 5.2. Gerechtshof Den Haag 13 januari 2015

6. Voorop staat dat de vraag hoe in een schriftelijk contract de verhouding van partijen is geregeld en of dit contract een leemte laat die moet worden aangevuld, niet kan worden beantwoord op grond van alleen maar een taalkundige uitleg van de bepalingen van dat contract, maar dat het voor de beantwoording van die vraag aankomt op de zin die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan deze bepalingen mochten toekennen en op hetgeen zij te dien aanzien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten (de zogenaamde Haviltex-maatstaf). Uit de hierboven onder 2.1. geciteerde tekst van de offerte blijkt dat de aanneemsom in dit geval is gebaseerd is op de in de offerte expliciet genoemde werkzaamheden. De stelling van Mondzorg dat de offerte slechts een globale strekking heeft en dat tussen partijen – in afwijking van de bewoordingen van de offerte – is overeengekomen dat wijzigingen en aanvullingen zonder prijsconsequentie mogelijk waren, heeft Mondzorg onvoldoende onderbouwd. Daarbij neemt het hof in aanmerking de aard en omvang van de verrichte extra werkzaamheden en daaraan toe te kennen redelijke waarde, zoals door de rechtbank vastgesteld. Het vonnis vermeldt onder meer:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e77917c16ecd6f4f3650cf9a2aeef70d0999583ad01c202230c8b0badedb2e5a | shasum -a 256