Onder 7.3. Gerechtshof Den Haag 7 juni 2016

Belanghebbende heeft gesteld en de Inspecteur heeft niet, althans niet voldoende, weersproken dat belanghebbende op 28 augustus 2006 aan [B] ter leniging van een liquiditeitstekort voor een korte periode een bedrag van € 100.000 heeft uitgeleend tegen een rente van 8 percent op jaarbasis en dat dit bedrag met rente zou worden terugbetaald zodra [B] een te verwachten belastingteruggaaf zou ontvangen. De Inspecteur heeft met de door hem aangevoerde feiten en omstandigheden niet aannemelijk gemaakt dat belanghebbende met deze - voor korte tijd bedoelde - geldlening een debiteurenrisico heeft aanvaard dat een derde niet zou hebben genomen. Met de Rechtbank acht het Hof de onderbouwing van de Inspecteur dat schriftelijke vastleggingen ontbreken met betrekking tot de geldverstrekkingen en dat dienaangaande geen zekerheden zijn bedongen onvoldoende om een onzakelijke lening aan te nemen. Van het door belanghebbende genoemde percentage van acht kan niet uitgesloten worden dat dit percentage in de gegeven omstandigheden en gelet op de voorwaarden waaronder de lening is verstrekt, zakelijk is geweest, zodat ervan uit moet worden gegaan dat de afgesproken rente beoordeeld naar het moment van de geldverstrekking, voldoende compensatie bood voor het door belanghebbende te lopen debiteurenrisico. De Inspecteur heeft geen bewijs aangedragen op basis waarvan zou moeten worden geconcludeerd dat de lening die een derde in diezelfde periode aan [B] heeft verstrekt, onder de gegeven omstandigheden niet dan wel onvoldoende vergelijkbaar is met de onderhavige geldlening. Voorts valt niet in te zien dat het belanghebbende ten tijde van de onderhavige geldverstrekking duidelijk moet zijn geweest dat [B] onvoldoende liquiditeiten zou beschikken om de overeengekomen rente te voldoen en de lening terug te betalen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0305b6ec2b1aa81e0d61bd3041becde61a6645afd8f5f868f98a2dee374505b3 | shasum -a 256