Onder 7.4. Gerechtshof Den Haag 7 juni 2016

Belanghebbende wist ten tijde van de tweede geldverstrekking op 19 oktober 2006 dat de te verwachten belastingteruggaaf niet was aangewend voor de aflossing van de lening van 28 augustus 2006 maar voor andere doeleinden. Gelet op deze omstandigheid, de omstandigheid dat [B] met een liquiditeitstekort te kampen had en het feit dat belanghebbende - anders dan redelijkerwijs van een zakelijk handelend crediteur mag worden verwacht - geen maatregelen heeft genomen om te verzekeren dat [B] haar toezegging om een te verwachten belastingteruggaaf aan te wenden ter voldoening van rente en aflossing op de geldlening zou nakomen, acht het Hof aannemelijk dat vanaf dat moment de lening als onzakelijk is aan te merken. Naar de Inspecteur ter zitting heeft verklaard zou een zakelijk handelende derde op dat moment echter geen maatregelen meer hebben kunnen nemen om zijn verlies te beperken, omdat de vordering uit hoofde van de geldlening reeds geheel als oninbaar moest worden beschouwd. Dit brengt het Hof tot geen andere conclusie dan dat het verlies op de lening van 28 augustus 2006 toegerekend moet worden aan de 'zakelijke' periode en derhalve ten laste van de belastbare winst komt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0305b6ec2b1aa81e0d61bd3041becde61a6645afd8f5f868f98a2dee374505b3 | shasum -a 256