Onder 2.9 Gerechtshof Den Haag 5 juli 2016

Het hof is van oordeel dat uit deze observaties, die het hof op zichzelf voor juist aanneemt, niet valt af te leiden dat bij uitlevering van [Y] aan Rwanda een reëel risico bestaat op een flagrante schending van art. 6 EVRM in de hiervoor onder 2.2 bedoelde zin. Voor wat betreft de zaak Uwinkindi blijkt uit de uitspraak van het MICT van 22 oktober 2015, dat Uwinkindi geen gebruik wenste te maken van de advocaten die hem waren toegewezen, omdat hij zelf zijn advocaat wilde kiezen. Het MICT oordeelde dat in Rwanda een verdachte die gebruik maakt van gefinancierde rechtsbijstand niet het recht heeft zijn eigen advocaat te kiezen en dat Uwinkindi zonder rechtvaardiging weigerde met de hem toegewezen advocaten samen te werken. Het hof is van oordeel dat het niet aan Rwanda kan worden verweten dat Uwinkindi geen gebruik wenst te maken van de advocaten die hem wel ter beschikking worden gesteld. Dat Rwanda geen recht op vrije advocaatkeuze kent indien een advocaat wordt toegewezen levert niet zonder meer een schending van art. 6 EVRM op, en zeker geen flagrante schending. Overigens hoeft het in de zaak van [Y] niet te komen tot de toewijzing van een advocaat. Uit hetgeen hierna wordt overwogen blijkt immers dat de RBA een lijst heeft opgesteld van 68 advocaten, die ervaren zijn en bereid zijn genocideverdachten voor 15.000.000 RF bij te staan, waaruit [Y] zal kunnen kiezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/394fd1638bbe09ef5445176250157b8417585e0b7893ade67f2dc19b6fb456b8 | shasum -a 256