Onder 3.9 Gerechtshof Den Haag 5 juli 2016

Het hof stelt voorop dat de uitlevering van [Y] uitsluitend is toegestaan voor de berechting van (betrokkenheid bij) genocide, niet van enig politiek delict, en dat de Rwandese autoriteiten hebben gegarandeerd dat hij zonder toestemming van Nederland niet voor andere feiten zal worden vervolgd of gestraft. Het hof acht het, alleen al vanuit het belang dat Rwanda kennelijk aan uitlevering van genocideverdachten hecht, weinig aannemelijk dat deze garantie zal worden geschonden doordat [Y] , eenmaal uitgeleverd, toch voor een ander delict zal worden vervolgd dan waarvoor de uitlevering is toegestaan. Daar komt bij dat, ook al zou de regering van Rwanda graag zien dat [Y] wordt veroordeeld voor genocide, niet te verwachten valt dat zij daartoe invloed zullen willen of kunnen uitoefenen op de rechters die [Y] zullen berechten. Witteveen verklaart immers dat er geen aanwijzingen bestaan dat de regering zich direct bemoeit met de procedures in transfer cases (Witteveen III, III onder f; Witteveen IV onder 3). Bovendien is het hof er niet van overtuigd dat [Y] door Rwanda als een politiek tegenstander van president Kagame wordt beschouwd. Op welke wijze en in welke bewoordingen [Y] Ingabire zou hebben gesteund en in hoeverre de Rwandese autoriteiten daarmee bekend zouden zijn geraakt vermeldt hij niet. [Y] heeft zijn stelling dat hij publiekelijk anti-Kagame-uitlatingen heeft gedaan in het geheel niet gespecificeerd door bijvoorbeeld te vermelden welke uitlatingen hij heeft gedaan, wanneer en door middel van welk publiek medium. Ook [naam 1] doet dit niet. Dat [Y] ’s betrokkenheid bij CDR in 1994 thans nog een rol zou spelen, anders dan in verband met de genocide, waarvoor zijn uitlevering is verzocht en toegestaan, blijkt niet. Uit de stellingen van [Y] zelf blijkt dat hij als secretaris van de CDR nauwelijks bekend was, tot 2012 door niemand is genoemd of gezocht en in 2012 nog zijn Rwandese paspoort heeft kunnen verlengen. Ook is onvoldoende aannemelijk dat een genocideproces altijd een politiek proces is. Het is weliswaar duidelijk dat de Rwandese autoriteiten de uitlevering en de berechting van genocideverdachten bevorderen en dat, zoals blijkt uit het bij de brief van 9 juni 2016 van mr. Stapert gevoegde persbericht van de Rwandese autoriteiten, de kwestie van de genocide zeer gevoelig ligt, maar dat is iets anders dan de berechting of behandeling van politieke tegenstanders, zoals Ingabire, die een rechtstreekse bedreiging kunnen vormen voor de zittende machthebbers.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/394fd1638bbe09ef5445176250157b8417585e0b7893ade67f2dc19b6fb456b8 | shasum -a 256