Onder 4.4. Gerechtshof Den Haag 7 juli 2016

€ 22.000.000,--. Nu in het petitum het financieel belang duidelijk is gedefinieerd, moet naar het oordeel van het hof worden uitgegaan van het tarief dat bij dat financiële belang hoort. Gevorderd wordt de schade overeenkomstig artikel 6:97 BW te begroten; aan de rechter wordt dus gevraagd een inhoudelijk oordeel uit te spreken over de hoogte van de schade. De vordering van PFC is in zoverre vergelijkbaar met het geval dat schadevergoeding, op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet, wordt gevorderd, maar de rechter de schade overeenkomstig artikel 6:97 BW heeft begroot; dan wordt alsnog het griffierecht geheven dat partijen verschuldigd zouden zijn geweest indien de eis in de dagvaarding had gestrekt tot betaling van een bepaalde geldsom ten belope van de begrote schade (artikel 14 Wgbz; zie ook Kamerstukken II, 2008-2009, 31 758, nr 3, p. 12). In dit geval wordt gevorderd de schade aanstonds te begroten op een bepaald bedrag, met als consequentie dat op de eerste roldatum het griffierecht verschuldigd is voor zaken ‘met betrekking tot een vordering met een beloop van meer dan € 100.000,--’ (artikel 3 Wtbz en de bijlage bij die wet onder ‘Griffierechten bij de gerechtshoven’). Aan het voorgaande doet niet af dat slechts de begroting van de schade, en niet tevens veroordeling tot betaling daarvan, wordt gevorderd. Het is evident dat PFC wenst dat haar schade wordt vergoed. In die zin is dus ook geen sprake van het ‘door de vordering heenkijken’. Indien PFC – in het kader van ‘strategisch procederen’ (vgl. Kamerstukken II, 2011-2012, 33 071, nr 3, p. 23, waarnaar Venn verwijst) – voor een lager griffierecht, behorend bij een vordering van onbepaalde waarde, in aanmerking had willen komen, had zij haar vordering moeten beperken tot de verklaring voor recht dat Venn jegens haar aansprakelijk is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bd96874ee8a52d984457003a28c44b6b78e3fb1ac7bd97048bebcd91322c1e41 | shasum -a 256