Alinea 49 Gerechtshof Den Haag 17 augustus 2016

16. Eiseres heeft subsidiair een beroep gedaan op het gelijkheidsbeginsel. Daartoe heeft zij aangevoerd dat verweerder een beleid voerde dat inhield dat voor opleidingen als de onderhavige onder de gegeven omstandigheden aanspraak kon worden gemaakt op de afdrachtvermindering. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiseres, op wie de bewijslast rust, het bestaan van een dergelijk beleid niet aannemelijk gemaakt. Dat, naar eiseres stelt, de Belastingdienst bij twee andere uitzendbureaus die aan hun werknemers dezelfde opleiding hebben aangeboden en bij drie andere uitzendbureaus die andere niveau 1- opleidingen aan hun werknemers aanboden waarbij het Nederlands eveneens een dominante plaats innam, toepassing van de afdrachtvermindering wel heeft geaccepteerd, leidt niet tot de conclusie dat sprake is van een landelijk beleid op dit punt. Evenmin heeft eiseres met de door haar genoemde voorbeelden aannemelijk gemaakt dat is voldaan aan de meerderheidsregel. Het enkel noemen van die voorbeelden - zonder zelfs maar de namen van de betreffende uitzendbureaus en de specifieke omstandigheden van die gevallen te noemen - leidt immers niet tot de conclusie dat in de meerderheid van de met het geval van eiseres vergelijkbare gevallen een juiste wetstoepassing achterwege is gebleven. Eiseres heeft in dit verband aangeboden om, indien verweerder bestrijdt dat aan de meerderheidsregel is voldaan, alsnog de verslagen waarop zij zich beroept in te brengen. De rechtbank gaat aan dit voorwaardelijk bewijsaanbod voorbij nu eiseres reeds vóór de zitting wist dat verweerder haar stellingen op dit punt weerspreekt en zij dus voldoende gelegenheid heeft gehad om een en ander met bewijsstukken te onderbouwen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e62eb037233eceb2aed5141e48cba1845ec372fe32083de3e52edc3df5d2fa6a | shasum -a 256