Onder 4.22. Gerechtshof Den Haag 23 augustus 2016

Dat [verzoekster] het standpunt heeft ingenomen het reserveringsverbod niet te kennen, kan haar, waar partijen op dat punt nu eenmaal van mening verschillen, niet worden verweten. Datzelfde geldt voor de mededelingen die [verzoekster] heeft gedaan over het goedkeuren van kassabonnen door mevrouw [leidinggevende] en de verwijten die [verzoekster] aan leidinggevende [leidinggevende] maakt: partijen hebben een verschil van mening of perceptie en niet kan worden aangenomen dat [verzoekster] hier (en zeker niet: bewust) onwaarheden verkondigd heeft. De reden die [verzoekster] voor haar verblijf in de reserveringsruimte op 15 juli 2015 heeft opgegeven mag bij de Bijenkorf verbazing wekken en zij kan de geloofwaardigheid daarvan in twijfel trekken, maar niet kan worden vastgesteld dat het relaas van [verzoekster] niet juist is. Verder kan er niet zonder meer van worden uitgegaan dat de schriftelijke vastlegging van de verklaring van [verzoekster] in het kader van het in opdracht van de Bijenkorf verrichte onderzoek volledig correct is: [verzoekster] betwist de juistheid op enkele onderdelen en heeft de vastlegging ook niet voor akkoord getekend. Dat de niet ondertekende vastlegging de passage bevat dat de verklaring “vrijwillig en zonder enige dwang is afgelegd” heeft dan ook geen toegevoegde waarde.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3ea9131e3824aad0c4c4ebd106290838c6bd31b010a9416c43ae5a68103f9082 | shasum -a 256