Onder 3.14. Gerechtshof Den Haag 5 juli 2016

AM heeft gesteld dat [leidinggevende] aan [geïntimeerde] in 2013 regelmatig vakinhoudelijke coaching en “training on the job” heeft gegeven. Deze begeleiding zou zowel voor als na aanvang van het coachingstraject door [bedrijfspsycholoog] hebben plaatsgevonden. Deze stelling is in het licht van enerzijds de eigen verklaring van [finance manager] ter zitting in eerste aanleg dat de externe coach is ingehuurd omdat [leidinggevende] niet tot [geïntimeerde] doordrong en anderzijds de gemotiveerde betwisting door [geïntimeerde] onvoldoende onderbouwd. [geïntimeerde] heeft ten verwere gesteld dat het weliswaar de bedoeling was dat [leidinggevende] hem zou coachen – waartoe [geïntimeerde] volgens zijn zeggen zelf het initiatief heeft genomen –, maar [leidinggevende] in de praktijk alleen reguliere werkoverleggen met hem heeft gevoerd die niet het karakter hadden van een “training on the job”. Van een (vakinhoudelijk) coachingstraject is volgens [geïntimeerde] dus niets terechtgekomen. Hij heeft ter onderbouwing hiervan een uitdraai van de agenda’s van hemzelf en [leidinggevende] over de jaren 2013 en 2014 overgelegd. Zoals [geïntimeerde] met juistheid heeft gesteld, zijn in deze agenda’s geen specifieke coachingsafspraken of inhoudelijke werkoverleggen vermeld. In het licht hiervan had het op de weg van AM gelegen haar stellingen op dit punt nader te onderbouwen aan de hand van stukken, bijvoorbeeld door de overlegging van de aantekeningen die volgens AM door [leidinggevende] van de gesprekken zijn gemaakt, hetgeen AM niet heeft gedaan. Bij gebreke van enige verdere onderbouwing op dit punt heeft AM niet aannemelijk gemaakt dat van een serieuze en structurele begeleiding gericht op verbetering van het functioneren van [geïntimeerde] door [leidinggevende] sprake is geweest.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5fbc948cfcf5c5f6a845418ddb211a95a5700c3df9530b7f46cb76f3abc3a676 | shasum -a 256