Onder 4.8. Gerechtshof Den Haag 30 augustus 2016

12) Het hof is met de rechtbank van oordeel dat het aanpassen van aansprakelijkheidslimieten in beginsel in het domein van de wetgever ligt. Dit neemt echter niet weg dat het feit dat de wetgever de in 1991 vastgestelde limiet van artikel 8:983 BW van € 137.000,- nog altijd niet heeft verhoogd, ondanks de inmiddels forse inflatie, de verhoging van de aansprakelijkheidslimieten in de overige sectoren van het vervoerrecht en het CLNI-verdrag 2012, meespeelt bij de beoordeling van de vraag of het beroep van Allianz op voormelde aansprakelijkheidslimiet naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. Daarbij merkt het hof op dat het besluit van het Comité Binnenvaartrecht tot herziening van de in het CLNI-verdrag 1988 vermelde aansprakelijkheidsgrenzen reeds dateert uit 2006. Vanwege de inflatie en de verhoging van de grenzen voor de zeevaart in het Limitatieverdrag werd een verhoging van de aansprakelijkheidslimieten in het binnenvaartrecht volgens de betrokken instanties en de verdragsstaten wenselijk geacht, welke mening door de Europese Commissie werd gedeeld (memorie van toelichting bij het in r.o. 10 genoemde ontwerp Wetsvoorstel tot wijziging van Boek 8 van het Burgerlijk Wetboek in verband met de uitvoering van het CLNI-verdrag 2012). Dit heeft uiteindelijk geleid tot een verdubbeling van de aansprakelijkheidsgrenzen in het CLNI-verdrag 2012 ten opzichte van het CLNI-verdrag 1988.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eb9e2a9539cabfb16acee377f09659696a690471e5a129fa1e5cdf66e9e78fb5 | shasum -a 256