Onder 5.5. Gerechtshof Den Haag 31 augustus 2016

25. Van processuele ondeelbaarheid van een rechtsverhouding in die zin dat daaromtrent door de rechter slechts kan worden beslist in een geding waarin alle bij deze rechtsverhouding betrokkenen partij zijn, is sprake indien het rechtens noodzakelijk is dat de beslissing ten aanzien van al die betrokkenen in dezelfde zin luidt. Het gaat met andere woorden om de vraag of de werking en uitvoering van de rechterlijke uitspraak zonder de medewerking van en zonder nadeel voor de niet in rechte betrokken partij voldoende effectief kan zijn. In de onderhavige zaak geldt dat het voor het herleven van de beslagen, voor zover door [appellanten] gelegd, niet rechtens noodzakelijk is dat de beslissing ten aanzien van alle vijf de Landeigenaren in dezelfde zin luidt. Indien het beroep van [appellanten] slaagt, zullen de conservatoire beslagen herleven, zij het alleen voor zover die op verzoek van Van der [appellanten] zijn gelegd zodat alleen zij aan die beslagen rechten kunnen ontlenen. [betrokkene] is zijn zekerheid wel kwijt. Gesteld noch gebleken is dat voor het herleven van de beslagen ten aanzien van [appellanten] medewerking nodig is van [betrokkene]. De conservatoire beslagen herleven automatisch bij vernietiging van het vonnis van de voorzieningenrechter. Evenmin is gesteld of gebleken dat [betrokkene] van het herleven van de beslagen voor zover gelegd op verzoek van [appellanten] nadeel zal ondervinden. Windpark heeft haar stelling dat de rechten en plichten van de Landeigenaren onder de akte ondeelbaar zijn en alleen aan hen gezamenlijk toekomen onvoldoende onderbouwd. Het enkele feit dat in artikel A lid 1 van de akte is bepaald dat in de akte onder “de Landeigenaren” wordt verstaan de vijf Landeigenaren gezamenlijk is daartoe niet voldoende. De Landeigenaren hebben conservatoire beslagen laten leggen ten laste van Windpark voor een vordering tot schadevergoeding op grond van een gestelde toerekenbare tekortkoming van Windpark van verplichtingen voortvloeiend uit de akte. Gesteld noch gebleken is dat partijen bij de akte zijn overeengekomen dat een dergelijke vordering tot schadevergoeding alleen gezamenlijk tegen Windpark kan worden ingesteld en alleen gezamenlijk te gelde kan worden gemaakt. Het betoog van Windpark dat conform de hoofdregel van artikel 332 Rv alleen door alle partijen gezamenlijk hoger beroep kan worden ingesteld, faalt. Dat werd weliswaar vroeger aangenomen, maar deze algemene eis is inmiddels verlaten. Het beroep van Windpark op de exceptio plurium litis consortium faalt derhalve.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d3ed5ccbf0b7167f00d3b5dfc261ceac67d87586e82ad1a36667fccc0fee5799 | shasum -a 256