Alinea 33 Gerechtshof Den Haag 21 juli 2016

7. Art. 287a Fw voorziet in de mogelijkheid om in een dreigende faillissementssituatie weigerachtige schuldeisers te binden aan een schuldregeling. De aldus tot stand gebrachte schuldregeling, die het karakter heeft van een (opgelegde) meer-partijenovereenkomst, kent - anders dan bijvoorbeeld het dwangakkoord tijdens het faillissement, de surseance van betaling en de schuldsanering (vgl. art. 146, 165, 280, lid 1 en 340 lid 3 Fw) - voor het overige geen regeling in de Faillissementswet en is daardoor verder onderworpen aan de gewone regels van het vermogensrecht, inclusief die welke gelden voor de (gedeeltelijke) ontbinding en wijziging (o.a. art. 6:258, 260, 265, 279 BW). Het thans voorliggende verzoek tot wijziging van de met toepassing van art. 287a Fw tot stand gebrachte schuldregeling ziet niet op het afwenden van een dreigende faillissementssituatie en dient dan ook via de weg van het vermogensrecht aan de gewone rechter (en ingeval van spoedeisendheid: de voorzieningenrechter) te worden voorgelegd; art. 287a Fw biedt daarvoor geen rechtsgang. Dat, zoals [appellante] stelt, de weg via de gewone rechter voor haar bezwaarlijk is, want volgens haar meer kosten met zich brengt, geeft geen aanleiding tot een ander oordeel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/301426c2f3d2840d2d60e56f2ce85ff8ef94c25efb2c906b0ad69c0e40882bcd | shasum -a 256