Alinea 34 Gerechtshof Den Haag 21 juli 2016

8. Ook indien zou moeten worden aangenomen dat art. 287a Fw wel een rechtsgang biedt voor het door [appellante] gedane verzoek, zou er geen reden zijn voor toewijzing daarvan. Alle omstandigheden in aanmerking nemende kan niet worden geoordeeld dat ten opzichte van de bestaande, met toepassing van art. 287a Fw tot stand gekomen schuldregeling sprake is van een dermate beter aanbod en/of van een zodanige wijziging van de omstandigheden waarin [appellante] verkeert dat een ongewijzigde instandhouding van de bestaande schuldregeling naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. Nu enerzijds te betwijfelen valt of de weigerende schuldeisers inderdaad beter af zijn met het nieuwe aanbod (Visschers stelling dat dit nieuwe aanbod naar alle waarschijnlijkheid hoger is dan hetgeen de schuldeisers bij uitvoering van het huidige akkoord tegemoet kunnen zien kan niet zonder meer als juist worden aanvaard) en anderzijds niet aannemelijk is geworden dat van [appellante] in redelijkheid geen nakoming van de op haar verzoek tot stand gebrachte regeling kan worden gevergd, doet zich ook niet de situatie voor dat sprake is van een onevenredigheid tussen, aan de ene kant, het belang de Woonstichting c.s. bij de weigering van de instemming en, aan de andere kant, het belang van [appellante] of van de overige schuldeisers dat door de weigering wordt geschaad. Daarom kan niet worden geoordeeld dat de weigerende schuldeisers, althans de Woonstichting, in redelijkheid niet tot weigering hebben/heeft kunnen komen, maar dit alles terzijde.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/301426c2f3d2840d2d60e56f2ce85ff8ef94c25efb2c906b0ad69c0e40882bcd | shasum -a 256