Alinea 539 Gerechtshof Den Haag 15 september 2016

Ook voor het hof staat vast dat de verdachte onroerend goed heeft aangekocht in Suriname. Naast het grotere hoofdgebouw van de verdachte en zijn vrouw zijn een drietal kleinere behuizingen gebouwd. Naar het oordeel van het hof staat daarmee evenwel nog niet vast dat verdachte dit ten behoeve van zijn (pleeg)dochters heeft gedaan, temeer nu de in Suriname gebouwde huizen en de verschillende aangekochte auto’s geen van allen op naam van aangeefsters, maar op naam van de verdachte staan en/of stonden. Hetzelfde geldt voor de hypotheek van de (inmiddels verkochte) woning aan het [adres], ook deze stond op naam van de verdachte, terwijl de hypotheekkosten jarenlang door verdachtes (pleeg)dochters zijn voldaan. Daarnaar gevraagd ter terechtzitting in hoger beroep heeft de verdachte verklaard dat hij de door zijn dochters door de jaren heen afgedragen gelden nimmer aan één van hen – ook niet deels - heeft gerestitueerd, ook niet nadat zij kenbaar aangifte jegens hem hebben gedaan. Naar ’s hofs oordeel heeft de verdachte de aankoop van de huizen in Suriname veeleer als dekmantel gebruikt om de afdracht van gelden te laten continueren ook na zijn vertrek uit Nederland en gedurende zijn verblijf in Suriname. Immers, geen van zijn (pleeg)dochters heeft tegenover de politie verklaard ooit de wens te kennen hebben gegeven om zich (op termijn) in Suriname te willen vestigen. Bij gebrek aan aannemelijkheid verwerpt het hof ook in dit opzicht het gevoerde verweer.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/efd2c7e19fe2e80f189bc4038348d7e8e6f507dd4d636315178eb9b1836fd265 | shasum -a 256