Alinea 52 Gerechtshof Den Haag 20 januari 2016

4. De moeder stelt dat geen sprake is een ernstige bedreiging van de zedelijke of geestelijke belangen of gezondheid van de minderjarigen, zodat er geen grond is voor een ondertoezichtstelling. De moeder erkent dat sprake is van een ongezonde strijd tussen de ouders die niet in het belang van de minderjarigen is, maar zij stelt dat daarmee niet is gezegd dat sprake is van een ernstige ontwikkelingsbedreiging van de minderjarigen. De moeder wijst er in dat kader op dat door de raad is geconcludeerd dat de moeder het beste voor heeft met de minderjarigen en dat de minderjarigen een leeftijdsadequate en positieve fysieke en cognitieve ontwikkeling doormaken. De moeder twijfelt bovendien aan de meerwaarde van een ondertoezichtstelling, nu de kern van het probleem is dat de minderjarigen geen contact met de vader willen. De moeder stelt voorts dat de rechtbank ten onrechte, althans onvoldoende gemotiveerd heeft geconcludeerd dat de minderjarigen in een loyaliteitsconflict verkeren en dat het zorgelijk is dat zij geen contact met de vader willen. De moeder voert daartoe aan dat de vertrouwensband tussen de minderjarigen en de vader is geschaad en dat het niet in het belang van de minderjarigen is om die band onder dwang te herstellen. Uit de wet kan ook niet worden afgeleid dat het contact verplicht zou moeten worden opgebouwd. Daarnaast stelt de moeder dat de rechtbank ten onrechte, althans onvoldoende gemotiveerd, heeft beslist dat een ondertoezichtstelling noodzakelijk is voor herstel van contact tussen de ouders onderling en tussen de minderjarigen en de vader. De moeder voert daartoe aan dat nu het in het vrijwillig kader niet is gelukt om omgang tot stand te brengen, het uitspreken van een ondertoezichtstelling ook niet tot het gewenste resultaat zal leiden. Dit geldt temeer voor de door de bijzondere curator geadviseerde regeling waarbij de vader uitsluitend schriftelijk contact opneemt met de minderjarigen. Bovendien is de termijn van een jaar niet noodzakelijk en had de rechtbank de ondertoezichtstelling voor een korte periode uit moeten spreken. Tot slot stelt de moeder dat ten onrechte niet is overgegaan tot het horen van de minderjarigen, hetgeen een schending van een essentieel vormvoorschrift is. De moeder voert daartoe aan dat de rechtbank zowel op grond van nationale regelgeving als op grond van internationale verdragen gehouden was de minderjarigen te horen. De moeder wijst erop dat beide minderjarigen zeer intelligent zijn en beter dan andere kinderen van hun leeftijd in staat zijn hun mening te vormen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b450fe7ff456ed52c20b4d336895c9bd9c85ba612a865ef92db8d6581f5167d0 | shasum -a 256