Alinea 53 Gerechtshof Den Haag 20 januari 2016

5. De raad voert aan dat de minderjarigen op sociaal-emotioneel gebied beschadigd zijn geraakt, als gevolg waarvan zij hun vader niet meer willen zien. Op langere termijn kan het niet willen zien van een ouder grote gevolgen hebben en derhalve is dit naar mening van de raad een ontwikkelingsbedreiging. De raad voert voorts aan dat de moeder – de gezaghebbende ouder – onvoldoende uitvoering geeft aan haar gezag, door de beslissing om de vader wel of niet te zien bij de minderjarigen te leggen. De moeder laat daarmee zien dat zij overschat welke beslissingen minderjarigen kunnen nemen en dat zij niet aansluit bij wat kinderen van zeven en tien jaar oud nodig hebben. Dat de minderjarigen intelligent zijn, betekent niet dat zij in staat zijn dergelijke grote beslissingen over hun toekomst te nemen. De raad concludeert dat wel degelijk sprake is van ernstige bedreiging van de ontwikkeling van de minderjarigen. Vrijwillige hulpverlening om die ontwikkelingsbedreiging weg te nemen is in het verleden onvoldoende van de grond gekomen, althans niet succesvol geweest. De raad kan zich vinden in het advies van de bijzondere curator, te weten dat het belangrijk is dat de ouders weer met elkaar in contact komen, waarna binnen de ondertoezichtstelling gekeken kan worden naar de opbouw van contacten tussen de vader en de minderjarigen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b450fe7ff456ed52c20b4d336895c9bd9c85ba612a865ef92db8d6581f5167d0 | shasum -a 256