Onder 3.11 Gerechtshof Den Haag 22 november 2016

Ook de stelling van [verzoeker] dat SIEP niet voldoende belang heeft bij haar ontbindingsverzoek, omdat hij zich bereid had verklaard per 1 april 2016 uit dienst te treden faalt. SIEP was immers al langere tijd in onderhandeling met [verzoeker] over de beëindiging van zijn dienstverband en heeft hem daartoe op 27 november 2015 een aanbod gedaan, met het verzoek hierop voor 3 december 2015 te beslissen. Zij had hierbij belang, omdat zij zekerheid wilde over het einde van de arbeidsovereenkomst van [verzoeker] . Nu [verzoeker] het aanbod – anders dan hij stelt – niet heeft geaccepteerd, maar op 16 december 2015 een alternatief voorstel heeft gedaan, dat voor SIEP niet acceptabel was, waardoor de gewenste zekerheid uitbleef, moet worden geoordeeld dat SIEP voldoende belang had bij haar verzoek. Het aanbod van SIEP was niet onredelijk. Het tegenvoorstel van [verzoeker] was dat wel, nu – gelet op hetgeen partijen waren overeengekomen en omdat [verzoeker] kennelijk wel bereid en in staat was om na het kerstreces zijn werkzaamheden bij SEPSR aan te vangen en daartoe naar Moskou te reizen en onderwijl zijn verdere repatriëring te regelen – niet valt in te zien dat [verzoeker] een voldoende zwaarwegend belang had om tot 1 april 2016 bij SIEP op de payroll te blijven. De onzekere situatie in Rusland maakt dit niet anders. De LTIA-regeling geeft immers geen onvoorwaardelijke terugkeergarantie. Dit had [verzoeker] redelijkerwijs moeten begrijpen. Dat partijen vooraf niet hadden verwacht dat deze situatie zich zou kunnen voordoen, doet hieraan niet af. Ook wanneer [verzoeker] bij SEPSR in dienst zou zijn gebleven, zou hij met de bedrijfseconomische consequenties van de lage olieprijzen zijn geconfronteerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2dab4e1fc70f0cfcbcd0fc22ff4b000259e0236b55a9ecbe8f0795626552ac61 | shasum -a 256