Alinea 44 Gerechtshof Den Haag 10 februari 2016

5. De raad verweert zich daartegen als volgt. De raad betwist dat de beslissing van de rechtbank niet voldoende is gemotiveerd. De rechtbank heeft immers overwogen dat de moeder door haar persoonlijke problematiek niet in staat kan worden geacht de verzorging en opvoeding van de minderjarigen op zich te nemen en dat een gezagbeëindigende maatregel recht doet aan de huidige situatie waarin de pleegmoeder de minderjarigen opvoedt en verzorgt en tevens de belangrijke beslissingen in hun leven neemt. Het noodzakelijkheidscriterium dat door de rechtbank Overijssel is aangelegd, waarnaar de moeder verwijst, volgt niet logischerwijs uit artikel 1:266 lid 1 BW. De raad is van mening dat met de nieuwe wetgeving is beoogd dat de tijdelijke maatregelen van ondertoezichtstelling en machtiging uithuisplaatsing niet langer steeds verlengd worden terwijl er geen enkel perspectief meer is op terugplaatsing. Dit is een belangrijke concretisering van het belang dat een kind heeft bij stabiliteit en continuïteit in de verzorging en opvoeding. Voorts volgt uit het commentaar op voornoemd artikel dat dit artikel een spiegelbepaling is van artikel 1:255 lid 1 BW (Tekst en Commentaar Personen- en Familierecht, Boek 1 BW, p. 305 en p. 559). De bedreigde ontwikkeling kan derhalve nooit betrekking hebben op de situatie dat de maatregelen van ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing van kracht zijn. Dat een gezagsbeëindiging niet noodzakelijk is omdat geen sprake is van een ernstige bedreiging in de bestaande situatie, bij een ondertoezichtstelling en een uithuisplaatsing, kan dus niet geconcludeerd worden. Wel erkent de raad dat - indien voldaan is aan de gronden van artikel 1:266 lid 1 BW - de rechter nog enige beoordelingsvrijheid heeft of het gezag daadwerkelijk beëindigd moet worden. In dat geval kunnen factoren zoals het “trekken” aan een kind en het misbruiken van het gezag een rol spelen. De raad is van mening dat er juist redenen zijn om het gezag van de moeder over de minderjarigen te beëindigen. De raad betwist dat de moeder duurzaam en consistent instemt met de plaatsing van de minderjarige bij de pleegmoeder en dat zij niet meer “trekt” aan de minderjarigen. Bij voortzetting van de maatregelen van ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing wordt het verblijf van de minderjarigen bij de pleegmoeder jaarlijks ter discussie gesteld. Dit geldt des te meer nu de minderjarigen de leeftijd van 12 jaar en ouder hebben, waardoor zij bij de jaarlijkse verlenging ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing zullen worden opgeroepen om door de rechter gehoord te worden. Hierdoor zal onmiskenbaar sprake zijn van een terugkerende onrust en spanning bij de minderjarigen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bc92f9d4819ed0893e41802b0a4d3b52622d3cd14da325047e2c5a95acb0854a | shasum -a 256