Alinea 64 Gerechtshof Den Haag 19 december 2016

Het hof overweegt dat het verweer inhoudende dat de verdachte geen ondubbelzinnige, desbewuste en vrijwillige afstand heeft gedaan van zijn recht op het consulteren van een advocaat voorafgaande aan het eerste verhoor, feitelijk grondslag mist. Nog daargelaten dat de verklaring van de verdachte bij de politie niet voor het bewijs wordt gebezigd, heeft de verdachte, blijkens het proces-verbaal van verhoor van de verdachte van 25 juni 2012 PL1609 2010145838-19, p. 424, verklaard dat hij afstand doet van zijn “recht van Salduz”, dat hij geen advocaat hoeft te spreken en dat hij voorafgaande aan het verhoor een bevriende advocaat heeft geraadpleegd. Het verweer wordt in zoverre verworpen. Voorts bepleit de raadsman dat de verdachte ook geen – kort gezegd – afstand heeft gedaan van de bijstand van een advocaat tijdens de verhoren. Ook dit verweer wordt verworpen nu het feitelijke grondslag mist. Blijkens het arrest van de Hoge Raad van 6 september 2016 (vergelijk ECLI:NL:HR:2016:2018), ro. 2.7; houdt het arrest van de Hoge Raad d.d. 22 december 2015 niet in dat de regels betreffende rechtsbijstand die de Hoge Raad in laatstgenoemd arrest heeft uiteengezet met terugwerkende kracht gelden. Dat een aangehouden verdachte het recht heeft op bijstand van een raadsman tijdens zijn verhoor door de politie, geldt voor toekomstige gevallen, dat wil zeggen: vanaf het wijzen van het arrest op 22 december 2015. Het hof stelt vast dat alle in de onderhavige strafzaak afgelegde politieverhoren vóór die datum hebben plaatsgevonden, en dat er derhalve geen recht is geschonden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c739b50e7ce4b5c99a437194e2e806a434bd29b561e68a7efdba20b300d9bcf1 | shasum -a 256