Alinea 52 Gerechtshof Den Haag 30 november 2016

8. De man stelt dat de rechtbank ten onrechte het verzoek van de vrouw met betrekking tot betaling van het resterende deel van de bruidsgave heeft toegewezen en voert daartoe het volgende aan. De bruidsgave wordt uitsluitend beheerst door het Marokkaanse recht en moet worden gezien als een soort van eenmalige alimentatie of (sociale) verzekering bij huwelijksontbinding, in plaats van een vorm van vermogensdeling. Op een bijdrage in het levensonderhoud is echter Nederlands recht van toepassing, omdat ook op de echtscheiding Nederlands wordt toegepast. Nu de bruidsgave wordt beheerst door het Marokkaanse recht kan het verzoek van de vrouw niet worden toegewezen. Het verzoek van de vrouw om het resterende deel van de bruidsgave aan haar te betalen moet volgens de rechtbank worden opgevat als een verzoek ex artikel 827 lid 1 sub f van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, hierna: Rv. Vanwege onvoldoende samenhang met het verzoek tot echtscheiding acht de man dit onjuist. De wettelijke basis van de bruidsgave is zijn symbolische en immateriële waarde, en niet zijn materiële waarde. Voorts is de bruidsgave bedoeld als gift, en is niet aan te merken als Nederlandse huwelijkse voorwaarde. De man meent dat de Nederlandse rechter in casu geen bevoegdheid toekomt. Inzien zulks wel het geval is meent de man dat het verzoek niet is op te vatten als een verzoek ex artikel 827 lid 1 sub f Rv.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/64e65bba36bfe9e507d46b69c49561456331009d7b857bc5f08718ce2fa33633 | shasum -a 256