Onder 5.4. Gerechtshof Den Haag 15 maart 2016

[appellant 1 c.s.] bestrijdt met grief 14, naar het hof begrijpt, het oordeel van de rechtbank in r.o. 5.3 van het vonnis van 17 april 2013. Daarin heeft de rechtbank voor de beoordeling van de vorderingen in deze procedure de afwijzing van de ontbindingsverzoeken door de kantonrechter (zie onder 2.k) niet beslissend geacht. [appellant 1 c.s.] stelt zich op het standpunt dat de “beslissingen en overwegingen” van de kantonrechter in de twee beschikkingen ex artikel 7:685 (oud) BW in het onderhavige geding bindende kracht hebben. [appellant 1 c.s.] verwijst daartoe naar het bepaalde in artikel 236 Rv. Deze grief strandt alleen al omdat in dit geding niet “dezelfde partijen”, bedoeld in lid 1 en lid 2 van artikel 236 Rv., betrokken zijn. In de onderhavige procedure worden immers [geïntimeerde 1] , [geïntimeerde 2] en [geïntimeerde 3] op grond van onrechtmatige daad aansprakelijk gesteld. Hoewel ieder van deze personen gelieerd was aan de werkgever die de beide ontbindingsverzoeken indiende, [X] BV, hebben de beslissingen van de kantonrechter in de verzoekschriftprocedures in het onderhavige geding geen gezag van gewijsde ten opzichte van hen. Daarbij kan in het midden blijven of de oordelen in de beschikkingen ex artikel 7:685 (oud) BW ook in een dagvaardingsprocedure, waarbij dezelfde partijen betrokken zijn, gezag van gewijsde kunnen hebben.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/40a3090f5fc7b04aa48567f0a862c2e6c6cba8d34b27d881817a2ff46fc87815 | shasum -a 256