Onder 5.13. Gerechtshof Den Haag 15 maart 2016

Het stond [geïntimeerde 2] vanzelfsprekend vrij na de faillietverklaring van [X] BV, al of niet door tussenkomst van een rechtspersoon, in de bouw werkzaam te zijn. Het feit dat [geïntimeerde 2] na het faillissement van [X] BV, direct of indirect, gewerkt heeft voor voormalige klanten van [X] BV, levert op zichzelf geen argument op voor de stelling dat er voor [X] BV nog toekomstperspectief was. Als wordt aangenomen dat [geïntimeerde 2] in 2009, al of niet door tussenkomst van Arroan BV (een vennootschap van [geïntimeerde 3] ), werkzaamheden heeft verricht voor […] en […] , en in 2010 voor bakkerij […] in het kader van een door [Y] BV aangenomen opdracht, is daarmee niet gegeven dat nodeloos en met misbruik van bevoegdheid aangifte tot faillietverklaring is gedaan. Het is weliswaar begrijpelijk dat [appellant 1 c.s.] in dit verband vraagtekens plaatst bij het in 2009 door […] en […] opgedragen werk dat door Arroan BV is gefactureerd. Zeker wat […] betreft is immers goed mogelijk dat het werk zou zijn opgedragen aan [X] BV, als die vennootschap nog zou hebben bestaan. Het feit dat [geïntimeerde 2] zijn betrokkenheid bij het werk voor […] en […] bagatelliseert, kan achterdocht wekken. Maar evenals de rechtbank is ook het hof van oordeel dat uit de zojuist genoemde feiten niet het beeld naar voren komt van een min of meer structurele overheveling van werk, en zeker niet van werk met een omvang die een verantwoorde exploitatie van [X] BV zou hebben mogelijk gemaakt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/40a3090f5fc7b04aa48567f0a862c2e6c6cba8d34b27d881817a2ff46fc87815 | shasum -a 256