Onder 1.9. Gerechtshof Den Haag 22 maart 2016

9. Het hof is van oordeel dat de maatschap, zowel in eerste aanleg als in hoger beroep, onvoldoende gemotiveerd heeft betwist dat de gestelde gedragingen zich hebben voorgedaan. Op de e-mail van 20 november 2014 heeft de maatschap in het geheel niet gereageerd, terwijl de daarin aan [P] gemaakte verwijten als zeer ernstig zijn aan te merken. Indien het daarin geschetste kwetsende en grievende gedrag van [P] jegens [verweerster] niet juist zou zijn, valt niet te begrijpen waarom de maatschap daarop niet heeft gereageerd. Tijdens de behandeling in hoger beroep heeft [K] verklaard naar aanleiding van de vraag van het hof waarom niet op de e-mail was gereageerd, dat hij [P] naar aanleiding van de e-mail heeft aangesproken. Voorts heeft [K] verklaard, dat het wel vaker botste tussen [verweerster] en [P] , maar dat als hij dan aan [verweerster] na afloop vroeg of het met haar ging, zij te kennen gaf dat zij “een dikke huid” had. Ook heeft [K] verklaard dat [P] wel vaker uitspraken doet die hij niet zo bedoelt dan wel die hij een dag later zelf weer vergeten is en dat in deze context een opmerking als ‘ik treiter jou er wel uit’ dient te worden opgevat. Bij de behandeling van de zaak in eerste instantie heeft [K] voorts verklaard dat [P] een zuidelijk karakter heeft en erkend dat deze ‘wel eens uit zijn slof is geschoten’. Het hof trekt de conclusie dat het gedrag van [P] in verregaande mate onbetamelijk is geweest. Of [verweerster] op 12 juni 2015 nu huilend naar huis is gegaan omdat het haar teveel was geworden, zoals zij stelt, of zij die dag verlof heeft opgenomen, zoals de maatschap aanvoert, is naar het oordeel van het hof niet relevant. Daarbij tekent het hof nog aan dat het een (het per e-mail laten registreren van haar absentie als verlof), het ander (huilend het kantoor verlaten) niet uitsluit.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2a5dc4802f8e5b13ccdfa2e28ca9cda8df55db4965fc0a93024387d0ed039c50 | shasum -a 256